Aliens: Colonial Marines – review

Posted by & filed under .

Aliens colonial marines header

Eind december 2006 hoorden we voor het eerst via IGN dat Sega de rechten had gekocht van de Aliens franchise. Pas in februari 2008 werd voor het eerst via GameInformer bevestigd dat Sega in samenwerking met Gearbox Software aan Aliens: Colonial Marines bezig was.

Destijds werd er een releasedatum van 2009 neergezet door Sega en Gearbox, dus je kunt wel stellen dat we lang hebben moeten wachten voordat we eindelijk aan de slag konden gaan met een nieuwe Aliens game. Het eerste dat opvalt als je het spel opstart, is dat de menustructuur er allemaal wat eenvoudig uitziet.

Terwijl in de achtergrond de ruimteschepen U.S.S. Sulaco en de U.S.S. Sephora in een baan om de Acheron LV-426 maan zweven worden de gebruikelijk menu items getoond. Naast de bekende campaign, versus, settings en extra’s opties kun je in het hoofdmenu ook gelijk je wapenarsenaal en je staat van dienst, het service record, inzien. Bij het opstarten van de campaign krijg je vervolgens ook nog de vier standaard moeilijkheidsgraden, recruit, soldier, hardened en het door Gearbox tot nieuw populair woord verheven Ultimate Badass, voor je kiezen.

AliensCM_1

Mikken is ook een vak.

Het verhaal begint meteen bij het ontvangen van een noodsignaal van Dwayne Hicks, waarvan de stem vertolkt wordt door de originele acteur uit Aliens, Michael Biehn. Korporaal Hicks heeft een hoop mannen verloren bij een verkenningsmissie op de maan LV-426. Je kruipt in de rol van Christopher Winter, een bemanningslid aan boord van de U.S.S. Sephora, en krijgt van kapitein Cruz gelijk het bevel om op onderzoek uit te gaan op de U.S.S. Sulaco. Het verhaal is verder niet al te ingewikkeld, maar dat mag je ook niet verwachten bij de gemiddelde shooter.

De echte Aliens fan zal het niet ontgaan zijn dat Bishop, de androïde uit Aliens, ook aan jouw team is toegevoegd. Het mag duidelijk zijn dat het hier om een kloon gaat, want het verhaal speelt zich af na de Aliens film waarin Bishop het loodje legt wanneer hij aan stukken wordt getrokken. Voor het karakter hebben ze wel de stem en het gezicht gebruik van de originele acteur, Lance Henrikson.

Een leuk detail is het opzetten van je helm en het checken van je wapenmunitie zodra je aan de slag mag en voor het eerst de Sulaco betreed. Door een korte blik te werpen in het objective menu zie je gelijk dat er buiten het standaard knal en vuurwerk ook nog het een en andere te verzamelen valt per level, zoals Dog Tags van gevallen kameraden, audio logboeken en legendarische wapens.

AliensCM_5

Toch zien de Xenomorphs op hun eigen manier er wel aandoenlijk uit.

Hoewel het spel duidelijk de sfeer van een Aliens film uitademt, is wel goed te zien dat het draait op de enigszins verouderde Unreal Engine 3. Daarnaast laat het ontwerpteam her en der wel af en toe een steekje vallen. Zo zijn er losgeslagen brokstukken die dwars door andere objecten heen gaan en heeft de regen er een handje van om moeiteloos de weg te vinden door het dak van objecten als containers en kleine gebouwen.

De eerste vijanden waar je oog in oog mee komt te staan zijn de Xenomorphs, de bekende langwerpige langhoofdige lelijkerds. Pas later krijg je ook te maken met de larven van de Xenomorphs, de facehuggers. Jammer alleen dat de AI niet al te intelligent is en dat ze meestal als een wilde op je af komen stormen. Gearbox benadert hiermee wel letterlijk de fictie van de Alien films, want daarin worden ze ook als buitenaards ras neergezet dat alleen om het behoud van hun soort geeft en alle eventuele dreigingen uit de weg wil ruimen.

Toch zou het beter zijn geweest als ze in dit geval een stapje opzij hadden gedaan om zo deze beesten wat meer intelligentie en daarbij overlevingsdrang te geven. Je ziet duidelijk wanneer je met een groep bent en je een beetje aan de zijlijn blijft staan, dat de Xenomorphs voornamelijk recht op hun enige doel af gaan. Het is een gemiste kans, maar vooral op de hogere niveaus kan het nog best druk en chaotisch zijn waardoor je soms haast overrompeld wordt door de hoeveelheid vijanden.

AliensCM_4

De man met de kale knar. Zouden Aliens zich aangetrokken voelen tot glimmende objecten?

Om de eentonigheid te doorbreken kom je zo nu en dan ook in aanraking met een huurlingenorganisatie, de PMC’s. Zij hebben hun eigen agenda en doen er alles aan om jou tegen te houden. Helaas hebben deze menselijke vijanden niet zo’n groot repertoire en ben je al snel op ze uitgekeken.

De campaign biedt ruimte voor een 4 spelers drop in/drop out co-op modus en is uitgesmeerd over 11 missies. Pas na de eerste drie missie, Distress, Battle for Sulaco en Sulaco Falls, land je op planeet LV-426, bezoek je The Derelict, maak je nog eens flink ruzie met de PMC alvorens je weer terugkeert naar de U.S.S. Sophera.

Het wapenarsenaal in Aliens: Colonial Marines is niet gering en gaandeweg unlock je steeds meer items en punten door in rang te stijgen. Ook zijn de meeste wapens te upgraden, maar je krijgt alleen niet echt het idee dat het heel veel uitmaakt. De aliens vallen toch wel bij bosjes. Het is leuk dat ze er een zestal legendarische wapens in stoppen, maar ook voor deze geldt een beetje hetzelfde, het klinkt mooier dan dat het is.

De manier waarop je wapens selecteert door een ringmenu te openen en aan te geven welke vier wapens je actief wil gebruiken is dan wel weer goed uitgevoerd. Het zou alleen wel mooi zijn geweest als je in de single-player modus hiermee het spel zou kunnen pauzeren om zo op je gemak het wapen te kunnen kiezen. Ook is er verder niets aan te merken op de mogelijkheid om op elk gewenst moment je verdiende punten uit te geven aan het upgraden van wapens.

AliensCM_3

Een herkenbaar tafereel.

Je zou verwachten dat de makers de beschikking hebben over voldoende materiaal uit de Aliens franchise, zoals de verschillende locaties, de wapenuitrusting en het Alien ras zelf om een indrukwekkende shooter neer te zetten. Dit komt alleen niet helemaal uit de verf in Aliens: Colonial Marines. Gearbox weet goed gebruik te maken van een aantal klassieke elementen uit de filmreeks, waaronder een scene waarin een larve Xenomorph uit de buik van een van de spelers komt barsten, een gevecht met de powerloader en een grote alien, en het bekende tafereel in de laadruimte. Allemaal stuk voor stuk erg herkenbaar, maar bij lange na niet voldoende om de rest van het spel naar een hoger niveau te tillen.

Na de campaign eenmaal doorgelopen te hebben is er eigenlijk niets wat een terugkeer naar deze modus boeiend maakt. Het enige wat deze game zou kunnen redden van het stoffige hoekje in de kast is de multiplayer modus. Hierbij heb je de keuze uit de vertrouwde Team Deathmatch, Extermination (plant bommen om de Xenomorph eieren op te ruimen), Survivor (overleef de meedogenloze xenomorphs) en Escape (ontsnap aan een gebied vol met Xenomorphs). Je wordt alleen wel beperkt in je keuze doordat er slechts 5 maps zijn waar je uit kunt kiezen.

Hoe je het ook wendt of keert, Aliens: Colonial Marines is ongelukkigerwijs niet de AAA Aliens game waar we al jaren op zitten te wachten. Het is mij dan ook een raadsel dat ze vijf jaar bezig zijn geweest met deze game. Gearbox heeft samen met Timegate Studios, Nerve Software en Demiurge Studios aan dit project gewerkt. Misschien dat er onderling niet goed is samengewerkt of gecommuniceerd, maar na de Brothers in Arms en Borderlands series had ik toch meer verwacht uit de Gearbox stal.

AliensCM_2

Altijd handig zo’n bewegingssensor. Geen vuiltje aan de lucht.

Uit de aftiteling valt in ieder geval op te maken dat naast Gearbox, Timegate Software het meeste in de game heeft geïnvesteerd en volgens gamerzines waren ze vooral betrokken met het level design. Demiurge Studios verzorgt de Wii U poort en van Nerve Studios is het niet helemaal duidelijk wat zij binnen dit project hebben gedaan.

Aan de hand van de paar sessies die ik nu met deze game hebt doorgebracht kan ik hoe dan ook niet aanraden om 60 euro te lappen voor deze titel. Misschien als hij een keer in de budgetbak ligt voor een paar tientjes is het de moeite waard om een keer door de campaign heen te lopen en een aantal potjes online te spelen. Zoals het er nu voor staat zal er wel weer een aantal jaar overheen gaan voordat een studio zich aan de Aliens franchise durft te wagen.

Written by Pepijn Damen

Pepijn Damen

Een fan van het betere beuk- en hakwerk, Pepijn zal altijd de lompe tank kiezen als hem de keuze geboden wordt. Naast de klappergames wordt hij ook erg blij van een goede Halo game op zijn tijd, waarbij de frontale aanval een vertrouwde tactiek blijft.

20 Responses to “Aliens: Colonial Marines – review”

  1. Dennis Bakker Dennis Bakker

    Tja, misschien moet Gearbox het gewoon houden bij originele IP’s. Duke Nukem Forever was ook niet zo geweldig als je had kunnen hopen. Op de games die ze zelf bedacht hebben is echter doorgaans weinig aan te merken.

    Reply
  2. Daudi Goncalves Daudi Goncalves

    En dan te bedenken dat Sega de Obsidian Aliens RPG gecancelled heeft ten bate van dit futloze spelletje!

    Reply

Leave a Reply