Jonesing for Indies – The Flock

Posted by & filed under .

The Flock headerDe markt voor online first-person multiplayer games zou onderhand wel verzadigd moeten zijn. Elke nieuwe shooter lijkt nog meer op de voorgaande shooter dan alle andere shooters daarvoor. Toch is het een Nederlandse ontwikkelaar gelukt om een origineel concept te bedenken.

De titel The Flock slaat op de groep afzichtelijke wezens die op een enkel klein mannetje jagen, die als enig wapen een uit de kluiten gewassen zaklamp bij zich heeft. Dit mannetje is de Carrier, de drager van het licht. Hij kan zich verder niet verdedigen, hij kan alleen maar met de lichtstraal om zich heen kijken. Bovendien is de Carrier ook nog eens erg langzaam vergeleken met de lenige Flock die als overspannen berggeiten razendsnel van het ene platform naar het andere springen, met als doel om de Carrier die ergens beneden rondloopt neer te slaan.

The Flock screen 6

Het klinkt oneerlijk, maar het past perfect in de omschrijving die ontwikkelaar Vogelsap zelf bezigt: een suspense asymmetrische multiplayer game. Asymmetrisch is het zeker, want de Flock monsters zijn met z’n velen en de Carrier is maar alleen. Suspense bevat de game ook genoeg, vooral wanneer je de Carrier bent en je bij iedere schaduw afvraagt of dat een Flock monster is of de beweging van je eigen lichtstraal. Op Indigo kregen we afgelopen zaterdag de kans om zelf mee te maken hoe dit allemaal precies werkt en hoe de Carrier kan overleven met alle monsters die hem op de hielen zitten.

Vogelsap was een van de meest opvallende aanwezigen op Indigo vanwege hun set-up. De meeste games werden daar vertoond op charmante witte arcadekasten met schermen aan weerszijden, aan de voorkant voor de spelers en een scherm aan de achterkant voor nieuwsgierige toeschouwers. Vogelsap stond op Indigo echter met wel vier aan elkaar gekoppelde computers. Logisch, aangezien The Flock  voor minimaal drie en maximaal zes spelers bedoeld is, maar het leek wel een soort mini-LAN party en dat is iets waar de Gamestalker redactie altijd wel voor te porren is.

The Flock op Indigo

The Flock trok veel aandacht op Indigo, zoals deze foto laat zien die oorspronkelijk op de officiële Facebook pagina was geplaatst. Bonuspunten voor wie de Gamestalker redactie weet te spotten.

Nu moet ik hierbij eerlijk opbiechten dat ik helemaal niet van multiplayer shooters hou. Eindeloos rondrennen en respawnen in games als Call of Duty of Battlefield vind ik eentonig en ik ben er dan ook helemaal niet goed in. Toch kon het gebeuren dat ik de aangewezen persoon van de Gamestalker redactie was om op Indigo The Flock uit te testen. Terwijl we stonden te wachten leek het er namelijk op alsof er ook een stealth element in de gameplay van The Flock zit, dus al snel werd ik naar voren geschoven om de Gamestalker eer hoog te houden daar in Utrecht. Aangezien Dennis net zo vaardig is als ik wanneer het op stealth en multiplayer aankomt, had ook hij achter de PC plaats kunnen nemen. Maar Dennis had net een epische Moonscrapers sessie achter de rug en moest zijn polsen, die ook een jaartje ouder worden, wat rust gunnen.

Met een 360 controller in de hand en een koptelefoon op mijn hoofd werd al gauw duidelijk waarom alle spelers van The Flock op Indigo überhaupt een koptelefoon op moesten hebben. Naast de duistere omgevingen zorgt namelijk ook het geluid voor de nodige spanning. Onheilspellende geluiden weerklinken door het level, aangevuld door de verontrustende klanken die de hyperactieve Flock monsters voortbrengen. In het begin van een potje is het nog een kwestie van wie het eerst het ‘Light Artifact’ bereikt, oftewel de eerder genoemde lamp die zijn drager in de Carrier verandert. Is een speler eenmaal de Carrier, dan moet de rest van de Flock hem opjagen en uitschakelen. Wie dit voor elkaar krijgt, verandert vervolgens in de nieuwe Carrier.

De Flock monsters hebben het lang niet zo makkelijk als je zou denken. Ze kunnen razendsnel rennen, huizenhoog springen en een flinke mep uitdelen, maar ze zijn kwetsbaar voor licht. Wanneer de Carrier zijn lamp op hen laat schijnen veranderen ze in een hoopje as. De enige manier om dat te voorkomen is door stil te blijven staan. Zolang een Flock monster stilstaat, is het licht niet schadelijk. Op deze manier kan de Carrier de Flock van zich afhouden, maar hij kan natuurlijk niet alle kanten tegelijkertijd beschijnen. Terwijl je een monster recht voor je vasthoudt in de lichtstraal, wordt ieder moment de kans groter dat je vanachter besprongen wordt.

The Flock screen2

Terwijl ik nog een beetje moest wennen aan de wendbaarheid van mijn Flock monster, merkte ik na twee mislukte pogingen om de Carrier uit te schakelen dat een frontale aanval weinig zin heeft. Het is zaak om de Carrier vanachter of van boven te benaderen, wanneer hij afgeleid is of net achter een pilaar verdwijnt. Zo zit er inderdaad een element van stealth in The Flock en levert dit inderdaad het soort spanning op dat ik eerder zou associëren met single-player stealth games. Wanneer je onverhoopt toch in de lichtstraal van de Carrier wordt vastgezet, kun je niks anders doen dan wachten tot hij een andere kant op kijkt. Al is het maar heel eventjes, zodra die lichtstraal even opzij gaat heb je de mogelijkheid om snel weg te duiken. Dit element van de gameplay in The Flock doet denken aan een spel dat ik in mijn kindertijd wel eens heb gespeeld en die ik uit Amerikaanse films onder de naam ‘red light/green light’ ken. Wikipedia spreekt echter van “een, twee, drie, piano” als Nederlandse variant, een naam die ik in Amsterdam in ieder geval nooit tegen ben gekomen. The Flock is trouwens wel een stuk enger dan “een, twee, drie, piano”, mede dankzij de setting en de combinatie met alle andere gameplay elementen, maar toch weet de game heel knap bij deze cynische dertiger dezelfde spannende hilariteit op te wekken die ik als kind op het schoolplein ervoer.

The Flock is echter op zijn allerengst wanneer je de Carrier bent. Toen ik eenmaal de controls onder de knie had en een tegenstander op Amsterdamse wijze genadeloos van zijn lamp had beroofd alsof het een fiets betrof, was het mijn beurt om de drager van het licht te zijn. Maar omdat het Light Artifact zo zwaar is, ben je als de Carrier een stuk langzamer dan de Flock monsters en kun je nauwelijks nog springen. Dat is ook even wennen. De Flock monsters spawnen ergens bovenin het level, dus terwijl de nagelbijtende spanning opliep probeerde ik wanhopig aan de hand van het geluid erachter te komen waar ze vandaan kwamen en hoe dichtbij ze waren. Hoe langer je het als Carrier volhoudt in The Flock, des te meer punten je vergaart om uiteindelijk het potje te winnen. Het is duidelijk dat je vooral niet in paniek moet raken, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Vooral de momenten waarop het gevoelsmatig lang duurt voordat je een Flock monster ziet, zijn om gek van te worden. Het is dan zelfs bijna een opluchting om plotseling een van die gedrochten stokstijf stil te zien staan in je lichtstraal. Weet je in ieder geval waar die zit.

theflockscreenshot1Vogelsap geeft hierbij aan dat ze er alles aan doen om de spanning te verhogen en een chaotisch slagveld te vermijden. Daarom is er voor een maximum van zes spelers gekozen, maar ook het ontwerp van het level zelf dat wij op Indigo speelden is zorgvuldig afgewogen. Het is voor de Carrier namelijk niet mogelijk om ergens in een hoekje weg te duiken, de Flock monsters kunnen altijd van alle kanten opduiken, zelfs van boven. Je moet als Carrier dus wel blijven bewegen, stilstaan is geen optie.

De manier waarop Vogelsap ervoor zorgt dat de Carrier gedwongen moet blijven bewegen, laat ook goed zien hoe de spanning in The Flock uiteindelijk vooral voortvloeit uit contrasten. Als Carrier schenkt je enige wapen, het licht, niet alleen een vorm van veiligheid, het verraadt tegelijkertijd ook waar je bent en welke kant je opkijkt. Wanneer je als de Flock speelt dan is de beste tactiek om samen te werken, de Carrier is tenslotte maar alleen en heeft geen ogen in zijn achterhoofd. Maar alleen de Carrier scoort punten en dus ben je er vooral op uit om zélf de Carrier te worden en niet om je team te helpen. Al deze tegenstrijdige aspecten zorgen ervoor dat The Flock uiteindelijk niet neerkomt op wie de snelste reflexen heeft of wie het beste kan mikken, maar wie het beste gebruik kan maken van de psychologische spelletjes die door de structuur van The Flock aangemoedigd worden.

Aangezien stealth mij wel ligt en ik juist vanwege dergelijke psychologische spelletjes decennialang verslingerd ben geweest aan de Street Fighter reeks, lukte het mij gelukkig om de eer van de Gamestalker redactie hoog te houden in Utrecht. Triomfantelijk zette ik mijn koptelefoon weer af om ruimte te maken voor een van de vele wachtenden achter mij, maar stiekem baalde ik wel dat ik gewonnen had. Het liefst had ik namelijk nog langer doorgespeeld, het einde van het potje betekende ook dat ik moest stoppen. Dat ik dolgraag nog een keer wilde spelen zegt eigenlijk al genoeg, The Flock heeft kennelijk dat ene essentiële element wat de beste multiplayer games zo verslavend maakt, dat ervoor zorgt dat je veel te laat naar bed gaat omdat je telkens weer denkt “nog één potje en dan ga ik écht slapen”. We zijn dus zeer benieuwd hoe de Nederlandse ontwikkelstudio Vogelsap dit alles verder gaat uitwerken. De speelbare versie op Indigo toonde aan dat ze een ijzersterk concept in handen hebben en hiermee is The Flock een game die je absoluut in de gaten moet houden.

Powered By DT Author Box

Written by Daudi Goncalves

Daudi Goncalves

Voor een goede stealth game of traditionele RPG mag je hem ‘s nachts wakker maken. Hij doet verder niets liever dan high-end gaming PC’s bouwen om daar vervolgens oude 2D games uit de jaren 90 op te spelen.

Leave a Reply