Gamescom hands-on: Bloodborne

Posted by & filed under , .

Gamescom Bloodborne-headerToen ik hoorde dat Bloodborne speelbaar zou zijn op de Gamescom dit jaar, was mijn primaire doelstelling gelijk bepaald voor deze show: koste wat kost deze spirituele opvolger van Demon’s Souls en Dark Souls spelen.

Gelukkig zag ik mij niet genoodzaakt om geweld te gebruiken om de demo van Bloodborne te bereiken. Met trillende handen pakte ik de PlayStation 4 controller beet en nam mij voor om zoveel mogelijk uit de tien minuten te halen die mij gegund waren.

Bloodborne is de nieuwste game van Hidetaki Miyazaki, de grote man in ontwikkelstudio From Software die verantwoordelijk was voor Demon’s Souls en Dark Souls. Met Dark Souls 2 had het ontwikkelteam van Miyazakai (‘Team Miyazaki’) niets te maken. Zij waren intussen al druk bezig met Bloodborne, een titel die teruggrijpt op de sfeer van Demon’s Souls (en dan specifiek het beruchte gebied Tower of Latria) en daarbij het overkoepelende level-design van Dark Souls toepast. Mijn verwachtingen waren dus hooggespannen.

Bloodborne 001Ik speelde de demo uitgedost met dezelfde uitrusting als het personage in de header bovenaan dit artikel, met een bijl-achtig wapen in de rechterhand en een soort steampunk-shotgun in de linker. Het eerste wat opviel is dat From Software de extra paardenkracht van de PlayStation 4 goed gebruikt, nog nooit heeft een Souls-game er zo gedetailleerd en technisch geavanceerd uitgezien. Afgezien van de graphics op zich, maakte ook de sfeer een goede indruk: heerlijk bedrukkend en duister. Hoewel ik mij buiten op straat in een fantasy-Victoriaanse stad bevond, deed het me inderdaad denken aan de Tower of Latria. Mistig, vervallen, met sporadische lichtbronnen die de omgeving zo te zien dynamisch belichten en bijpassende verontrustende geluiden. Ik had echter geen tijd voor sightseeing, deze demo duurde zoals gezegd slecht tien minuten.

Vanaf het moment dat je begint te lopen en vechten (mijn eerste vijand liet niet lang op zich wachten) merk je direct dat Bloodborne opvallend snel aanvoelt, vergeleken met de vorige Souls-games dan. Bloodborne is echter verre van een God of War actiegame of iets dergelijks, fans van de serie hoeven zich dus geen zorgen te maken. Het voelt en controleert nog steeds zoals de bestaande fans zouden verwachten, alleen ligt de nadruk dankzij de vlottere snelheid meer op ontwijken in plaats van domweg blokken. Je hebt geen schild in je linkerhand en dus is het zaak om naar achter of opzij te dashen nadat je een aanval van de tegenstander hebt uitgelokt. Vervolgens dash je weer net zo snel in zijn richting en straf je zijn misser af met een uitgemeten combo. Het is net als altijd wel belangrijk dat je niet als een malle gaat hakken, tactisch en precies aanvallen zorgt ervoor dat je zonder kleerscheuren uit iedere confrontatie kunt komen.

De toevoeging van een shotgun voelt zeer natuurlijk aan in je linkerhand, meer dan je op voorhand zou verwachten. Ervaren spelers van Dark Souls zullen vanaf het eerste moment deze nieuwe aanvalsmethode in hun repertoire met plezier opnemen, niet omdat Bloodborne hiermee een shooter wordt – maar omdat het vijanden afweert en doet wankelen. De paniekerige chaos die een ondoordachte ontmoeting met een groep vijanden kan opleveren kan hiermee teniet worden gedaan. In combinatie met de standaard zware aanval op R2 waarmee je bijvoorbeeld ook vijanden met schilden kunt doen wankelen, zorgt dit samen met de verhoogde speelsnelheid voor gevechten die op het eerste gezicht nog meeslepender lijken dan in Dark Souls.

Bloodborne 002Na een aantal smalle doorgangen stuitte ik in de demo op een plein waar een meute bewapend met fakkels een weerwolf gevangen heeft en op een brandstapel gegooid. Een voorproefje van een van de primaire tegenstanders in de rest van het spel. Er waren verschillende routes om dit plein te bereiken en dankzij een goedgemikte molotovcocktail wist ik een weg die vol tegenstanders zat schoon te vegen. Ik durfde echter niet in de buurt van de brandstapel te komen en maakte uiteindelijk een omtrekkende beweging via een sluiproute langs het plein. Toen ik een eenzame vijand op deze sluiproute opzij beukte, werd ik plotseling van links aangevallen. Ik had niet goed gekeken en een vijand over het hoofd gezien die op het plein op een koets stond met een musket in zijn handen. Iets te onvoorzichtig handelen wordt ouderwets afgestraft.

Gelukkig overleefde ik mijn foutje, ondanks dat ik overhaast naar beneden sprong en daar de aandacht trok van nog drie tegenstanders. Kort na het plein moest ik alweer ophouden, de tien minuten waren voorbij gevlogen. Al met al is het grootste compliment dat ik Bloodborne op basis van deze korte indruk kan geven, dat het een combinatie van de beste elementen uit Demon’s Souls en Dark Souls lijkt te gaan worden. Ik kan niet wachten om meer te spelen wanneer Bloodborne ergens in de eerste helft van 2015 verschijnt en nog nooit heb ik een PlayStation 4 controller met zoveel tegenzin losgelaten.

Powered By DT Author Box

Written by Daudi Goncalves

Daudi Goncalves

Voor een goede stealth game of traditionele RPG mag je hem ‘s nachts wakker maken. Hij doet verder niets liever dan high-end gaming PC’s bouwen om daar vervolgens oude 2D games uit de jaren 90 op te spelen.

Leave a Reply