Jonesing for Indies: Clockwork Empires

Posted by & filed under , .

Vorig jaar revolutioneerde Gaslamp Games het roguelike genre met Dungeons of Dredmor, daarmee het genre toegankelijk makend voor een nieuwe generatie gamers. Nu zijn ze van plan hetzelfde te doen met…tja, wat voor genre is het eigenlijk?

steampunk, geschiedenis, Lovecraft, Dickens, Dwarf Fortress,
Empire, kolonie, verlies, sandbox, 3D, procedural, strategie, zeppelins, rampen, alcohol, drugs, Tesla.

En dat is slechts een greep uit de kreten en concepten die Gaslamp Games tegen hun nieuwste project aansmijten. Clockwork Empires gaat het heten en het wordt een…lastig te definiëren project, zelf omschrijven ze het op zoveel verschillende manieren, refererend aan zoveel verschillende games en genres voor inspiratie, dat het niet echt mogelijk lijkt om het op een enkel genre vast te pinnen. Dwarf Fortress lijkt echter de voornaamste inspiratiebron te zijn. Zoals de speler in Dwarf Fortress een groep hulpeloze dwergen organiseert en aan het werk zet om een fort te bouwen zo krijgt de speler in Clockwork Empires de leiding over een groep kolonisten om een nieuwe kolonie te stichten ter meerdere eer en glorie van het Britse rijk.

Dat klinkt eigenlijk meer als een game uit de Anno serie, of misschien Sid Meier’s Colonization maar dat is bijlange na niet alles wat Gaslamp met de game van plan is. Zo zal de setting de steampunk omarmen, compleet met zeppelins en vroege electronica geïnspireerd op “rockstar scientist” Nikola Tesla. De sfeer is deels geïnspireerd op de werken van Dickens, met de sombere horror van armoede en de hoop op een beter leven, in dit geval in de koloniën. Daarnaast zullen er à la SimCity monsters zijn, die komen dan weer uit de werken van H.P. Lovecraft, zoals vismensen die de vissers van je kolonie het leven zuur maken of Elder Gods die een complete kolonie de vernieling in kunnen helpen.

En er is wetenschap, uiteraard, en de mogelijkheid om mega projecten te bouwen vergelijkbaar met de geheime projecten uit Alpha Centauri of wereldwonderen uit de Civilization games. Alleen zijn deze mega projecten niet strikt gunstig. Als je je wetenschappers onbeteugeld hun gang laat gaan, dan is het weleens mogelijk dat ze per ongeluk, of met opzet, demonen of zelfs wraakzuchtige Elder Gods onze wereld binnensluizen. En dan zijn er nog andere nederzettingen en oude tempels te vinden en verkennen, of niet, want wie weet wat daar weer wacht op de onverstandig onbevreesde verkenner.

Net als Dwarf Fortress moet de game een sandbox worden, en zullen er geen overwinningsdoelen zijn, de speler gaat gewoon door totdat de hele zaak naar de gallemiezen gaat en begint dan weer opnieuw. Er wordt een wereld gegenereerd voor een aantal campagnes en het is mogelijk binnen die wereld ondanks verlies toch vooruit te gaan aangezien iedere vorige kolonie invloed heeft op de nederzettingen die daarop volgen, mislukkingen kunnen zelfs beloond worden. Zo kan de koningin van Engeland bijvoorbeeld na een mislukte poging de speler meer militaire steun geven omdat de nieuwe wereld toch wel erg gevaarlijk is gebleken, er kunnen standbeelden en andere herdenkingssymbolen gebouwd worden ter ere van eerdere leden van vergane koloniën. Het doel is dan ook niet te winnen, maar om het zolang mogelijk uit te houden, een zo succesvol mogelijke kolonie te bouwen voordat de hele boel onherroepelijk ten onder gaat.

Maar Gaslamp zou Gaslamp niet zijn als ze Clockwork Empires niet toegankelijk zouden willen maken. Dwarf Fortress is niet voor iedereen en dat komt vooral door de interface, “fiendishly difficult to learn, impossible to master” lijkt het devies voor Dwarf Fortress te zijn en daardoor zal het nooit het grote publiek bereiken. Het zou natuurlijk ook kunnen zijn omdat winnen onmogelijk is, maar Gaslamp heeft wel een verklaring voor waarom verliezen in dit soort games eigenlijk best leuk is. Vergelijk het bijvoorbeeld met LEGO, je bent dagen bezig een enorm project te bouwen, als dat dan eenmaal af is, dan rest nog maar een ding: de hele boel tot de grond toe afbreken. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld SimCity, als die perfecte droomstad eenmaal staat, dan wordt het tijd de monsters erop los te laten.

Om Clockwork Empires die toegankelijkheid mee te geven wordt het in ieder geval 3D, een grafische interface in plaats van pure input met het toetsenbord zoals Dwarf Fortress, dat zou al een stuk moeten schelen. Het is duidelijk wat je ziet en duidelijk wat je doet zonder ascii symbolen en toetsencombinaties uit je hoofd te hoeven leren. Maar qua design gaan de makers nog een stapje verder. Niet alleen wordt de game 3D, ze gaan ook gebruik maken van “procedurally generated graphics”…voor de gebouwen. Ja, dat las je goed, je zult, tot op zekere hoogte, zelf kunnen bepalen hoe je gebouwen er uit komen te zien. Niet langer dezelfde kleine copy/paste stadjes voor iedereen met net iets andere layouts, geef gebouwen hun eigen uiterlijk op basis van locatie, functie of gewoon omdat het kan.

Er valt nog veel en veel meer te schrijven over de charmes van Clockwork Empires, zoals dat er een multiplayer mode is gepland die draait om het rondgeven van een enkele savegame zodat verschillende spelers er om de beurt mee aan de slag kunnen, of het nut van drugs en alcohol om de bevolking in bedwang te houden, maar dat is allemaal al gedaan door PC Gamer. Daar staat een interview, waar ik stikjaloers op ben, online met drie leden van Gaslamp Games. Het is een flink stuk leeswerk maar zeer de moeite waard om een indruk te krijgen van de krankzinnige ideeën en het aanstekelijk enthousiasme dat de ontwikkelaars voor deze game hebben. Daarnaast heeft de site ook nog een preview met wat screenshots en concept art. Al met al is Clockwork Empires voor mij iets om in de gaten te houden want, zelfs al krijgen ze slechts de helft van de dingen die ze in gedachten hebben in de game, dan nog wordt het een van de rijkste, meest diepgaande games aller tijden.

 

Powered By DT Author Box

Written by Dennis Bakker

Dennis Bakker

Een groot liefhebber van hardcore stealth en traditionele RPG’s, het liefst met lappen tekst en heel veel virtuele boeken om te lezen en verzamelen. Ook indiegames doen het bij hem goed, vooral om op zondag zijn zielenrust mee te vinden.

Leave a Reply