Klapper Woensdag – Double Dragon

Posted by & filed under .

klapper woensdag header2

Iets wat de gebroeders Lee al jaren goed af gaat en waarvan met zekerheid te zeggen is dat ze er heer en meester in zijn, is het schoonvegen van straten vol tuig. Het is dan ook niet voor niets dat schurk Willy met een machinegeweer rondloopt en bodyguards heeft laten overvliegen om hem te beschermen tegen dit duo.

Het moge duidelijk zijn dat Willy met zijn leven aan het spelen was toen hij besloot Marian, de geliefde van beide broers, te laten kidnappen door een van zijn vele handlangers. Het eerste level heeft verder niet zo veel introductie nodig nadat Billy en Jimmy uit hun favoriete garage komen gestapt en beseffen dat hun geliefde zojuist is ontvoerd door een bende lelijk uitziende schobbejakken, ook wel bekend onder de noemer ‘Black Warriors’.

De jaren ervaring die de broeders gezamenlijk in de vechtkunst hebben komt zeker van pas in het vier hoofdstukken tellende Double Dragon avontuur. Het uitdelen van klappen, het schoppen, het haartrekken en de sprongtrap staan aan de basis van hun gedegen training. Daarnaast zorgen de kniestoot, de schouderworp maar vooral het ellebogenwerk voor de spreekwoordelijke klapperkers op de slagroomtaart.

Willy is, zoals het een echte slechterik uit de jaren tachtig betaamt, alleen voor het gemak vergeten om de wat slimmere zware jongens over te laten komen waardoor het de gebroeders Lee wel heel makkelijk wordt gemaakt. Zo worden zelfs de Jeffs of Abobo’s naar de vergetelheid gebeukt met een precies getimede elleboogstoot. In de arcadeversie van Double Dragon wandel je eenvoudig door het spel heen met deze tactiek, maar in de versie op de Nintendo Entertainment System zal je toch van betere huize moeten komen om door het spel heen te worstelen. Niet alleen vanwege de platform elementen die aan het spel zijn toegevoegd, maar ook doordat je in die editie deze almachtige move eerst zal moeten verdienen door voldoende vijanden uit te schakelen.

Double_Dragon1

Billy heeft betere tijden gekend en gaat voor optie twee; de honkbalknuppel.

De wereld van Double Dragon zit overigens vol met eendagsvliegen als de Williams, Ropers en Linda’s. Hoewel William en Roper snel geneigd zijn om achter de rug van Billy en Jimmy een mes te trekken, met een honkbalknuppel te zwaaien of met een dynamietstaaf op de proppen te komen zetten, slaat Linda van zich af met een zweep. Een paar zweepslagen op weg naar Willy’s troon lijken op deze manier haast onontkoombaar.

De broertjes hebben gedurende de vier missies die Willy voor ze heeft uitgestippeld sowieso een behoorlijke tocht voor de boeg door straten, een industrieterrein, een bos en een mysterieuze tempel. Het enige wat onze helden ervan weerhoudt snel langs al deze gebieden te trekken is de bruggetjes in het bos en de speren in de tempel. De Lee’s zijn ondanks hun vechtkunst namelijk niet de snelste jongens en hebben een vrij houterige sprong waardoor ze om de haverklap in een beekje donderen of door een speer naar het hiernamaals worden geholpen.

Desalniettemin was Double Dragon in 1987 zijn tijd ver vooruit. In de jaren tachtig was het spel niet alleen een grafische spektakel met zijn grote sprites en kleurrijke gebieden, maar wist het ook op audiogebied een behoorlijke indruk achter te laten bij menig arcadebezoeker. De deuntjes van componist Kazunaka Yamane (Double Dragon, Super Spike V’Ball, The Combatribes) zouden zelfs nu niet misstaan in een moderne beat’em up.

Double_Dragon2

Bolo, Abobo’s donkere broer, laat er behoorlijk wat gras over groeien voordat hij aanvalt.

De Kunio Kun reeks, uit dezelfde stal als Double Dragon en een product van Yoshihisa Kishimoto, ging vooraf aan de avonturen van de gebroeders Lee en was de aanzet voor de populariteit van de beat’em up in de jaren tachtig en negentig. Echter zette Double Dragon het genre pas echt op de kaart met een meer westerse setting vol straattuig en een wat ruigere grafische stijl.

Daarbij wist het vervolg, Double Dragon 2, het succes van het eerste deel te herhalen en zorgde de game ervoor dat de serie een diepe afdruk zou achterlaten bij beat’em up fans van alle leeftijden. Als grondlegger van het genre wordt deze serie niet voor niets regelmatig genoemd in de Klapper Woensdag. Het was ook precies dit tweede deel dat als eerste besproken werd in deze klapperreeks.

Op het grafische vlak en qua diversiteit kan het bij lange na niet tippen aan bijvoorbeeld de Streets of Rage serie van Sega, maar zonder Double Dragon was er wellicht nooit sprake geweest van deze voortreffelijke reeks. Hoe je het ook wendt of keert, Double Dragon biedt in zijn beste vorm van maximaal 384 kleuren, een resolutie van 256×240 en zijn 12-bit kleurenbereik voldoende vermaak om de meeste beat’em up fanaten uren zoet te houden.

Maar aan alles zit een eind, zoals aan eindbaas Willy en aan deze Klapper Woensdag. Over twee weken volgt een nieuwe duik in het verleden.

Double_Dragon3

Willy heeft zo te zien nog steeds het volste vertrouwen in zijn onderdanen.

Written by Pepijn Damen

Pepijn Damen

Een fan van het betere beuk- en hakwerk, Pepijn zal altijd de lompe tank kiezen als hem de keuze geboden wordt. Naast de klappergames wordt hij ook erg blij van een goede Halo game op zijn tijd, waarbij de frontale aanval een vertrouwde tactiek blijft.

Leave a Reply