Mini Review: The Incredible Adventures of Van Helsing – Final Cut

Posted by & filed under .

Van Helsing Final Cut HeaderDe Final Cut van The Incredible Adventures of Van Helsing is uit. Zo kun je alle drie de delen in een ruk uitspelen. Maar of dit fenomenale plan een goede uitwerking heeft op het drieluik?

Neocore games wist in 2013 vriend en vijand te verrassen met een The Incredible Adventures of Van Helsing, een degelijke ARPG in een steampunk setting waarbij Van Helsing met zowel zijn lange afstandswapens als met een stel zwaarden tegenstanders te lijf ging. In de wat rustigere gebieden viel vooral op dat het spel vol met referenties zat naar andere games, films en series. Welke meestal op een koddige manier richting ons spelers werd gebracht. Toen al had de ontwikkelaar laten weten dat het om een drieluik zou gaan, en inderdaad op 22 mei 2014 en dezelfde datum in het jaar daarop verschenen deel twee en drie. Beide delen werden met minder lofzang ontvangen als het eerste, naar mijn mening kwam dit deels doordat de stoere Van Helsing werdt vervangen door allerlei vreemde speelbare personages die elk hun eigen specifieke kracht hadden.

Geen stoere Van Helsing meer, maar personages die nog in de verste verte nog op onze goed gemutste monsterjager leken. Ondanks dat op deze manier het uitkienen van je personage veel meer werd toegespitst op het kiezen van de juiste skills, perks en andere punten zorgde de vreemde personages voor een disconnectie met het eerste deel.

Dan volgt hier het slechte nieuws. Met al deze vreemde Van Helsingers kun je nu het complete spel door spelen. Dus ook het eerste avontuur waar ik zoveel plezier mee heb beleeft. Hoewel het natuurlijk een mooi gegeven lijkt om alle drie de avonturen met een en het zelfde personage door te spelen, deze te levelen en geheel naar je hand te zetten gaat er van alles mis met deze verandering. Zo is de balans op dit moment compleet verdwenen, in het eerste deel is het lastig om het spel op hard uit te spelen, in de Final Cut is het scheer onmogelijk zo lijkt het.

Je eerste schreden in deze Final Cut lijken, hoe moeilijk je het spel ook zet, vrij eenvoudig om door te spelen. Je walst als een waanzinnige over de eerste paar hordes vijanden en al snel heb je redelijk wat items en geld verzameld. Ook de te verdelen punten vloeien rijkelijk en ik had dan ook het idee dat het wat te eenvoudige queeste zou gaan worden. Niets is echter minder waar, na verloop van tijd wordt ik, ongeacht welk personage ik kies en welke uitrusting ik draag door elke tegenstander volledig aan stukken geschoten. Dit terwijl sommige tussenbazen met bepaalde personages geen enkele vorm van weerstand bieden.

Hoewel ik normaliter een game volledig uitspeel voor ik aan een review begin is mij dat met deze Final Cut niet gelukt. Eerder heb ik alle delen in hun originele verschijnen al uitgespeeld en speciaal voor de gelegenheid heb ik deze nog een keer opgestart voordat ik aan dit schrijven begon. Ik had simpel gezegd weinig plezier in het spelen van de eerste wereld met de nieuwbakken personages. Ik was dan ook verbijsterd hoeveel beter de eerste Van Helsing is ten opzichte van deze Final Cut.

Waarschijnlijk, al kan ik dat dus niet met zekerheid zeggen, lost de vreemde balans in het spel zich na verloop van tijd nog redelijk op. Aan het derde deel uit de serie hebben ze immers niet zoveel hoeven te veranderen. Het is alleen een enorm lange weg om daar te komen. Op dit moment kan ik dan ook alleen maar aanraden om de drie games in hun originele vorm aan te schaffen en deze Final Cut te laten voor wat hij is.

Powered By DT Author Box

Written by Martijn Schuurman

Martijn Schuurman

De baas van de hele Gamestalker bende. Martijn is dol op retro- en indiegames en het verzamelen daarvan. Hij is ook door de rest van Gamestalker redactie tot racegame specialist benoemd omdat hij ooit een stuurtje heeft gekocht.

Leave a Reply