Retrostalker – Out Run

Posted by & filed under .

Outrun HeaderVraag mij om een willekeurige racegame te noemen en waarschijnlijk roep ik instinctief Out Run. Een van beroemdste arcadeklassiekers die in de jaren 80 een blijvende indruk op mij heeft gemaakt.

Toen Out Run in 1986 voor het eerst in de arcadehal verscheen stonden gamers over de hele wereld versteld van het gevoel van snelheid dat de game over wist te brengen. Bomen, publiek en rotspartijen vlogen voorbij op het scherm als nooit tevoren. Dit werd mogelijk gemaakt door de Super Scaler engine ontwikkeld door het AM2 ontwikkelteam bij Sega. Hierdoor kon de bestaande techniek van ‘sprite scaling’ op een ongekend grootschalig niveau toegepast worden. Deze revolutionaire engine werd door Sega een jaar eerder voor het eerst gebruikt in de arcadegames Space Harrier en Hang-on.

Door sprites over de x en y as te verschalen (waardoor ze groter of kleiner kunnen worden gemaakt) en deze vanuit een punt ergens midden op het scherm naar links of rechts te laten bewegen, wordt een gevoel gecreëerd alsof iets vanuit de verte naar je toe komt. Door het punt op de horizon ook van links naar rechts te laten bewegen, en dit effect alleen mee te geven aan nieuwe sprites, kun je zo het idee van bochten en dergelijke aan een spel meegeven. Dankzij de Super Scaler methode was het nu voor het eerst mogelijk om duizenden sprites per seconde te verschalen. Deze techniek werd in een moordtempo door Sega verfijnd en een jaar later zag het er in Out Run alweer een stuk indrukwekkender uit dan in Hang-on.

Er zijn een aantal verschillende cabines van Out Run verschenen, waaronder eentje met een wiebelende bolide onder je kont en eentje waar je achter kon gaan staan. Beide hadden wel een pookje om te schakelen, een stuur en een aantal pedalen om gas te geven en eventueel te remmen.

In de conversies naar de verschillende thuiscomputers en consoles was het natuurlijk niet mogelijk om voor de hand liggende pluspunten van de fysieke cabines in de arcadehallen na te bootsen. Wel werd er wanhopig geprobeerd om hetzelfde oogstrelende grafische effect te bereiken als de geavanceerde Super Scaler arcadesysteemborden van Sega, maar door de beperkte hardware waren de resultaten nogal wisselend. Laten we een aantal conversiepogingen bekijken.

Commodore 64

outrun c64

De Commodore 64 versie van Out Run zag er een stuk kaler uit, dit kwam natuurlijk door de veel zwakkere hardware. De wegen in de Commodore 64 versie waren echter wel een veel meer bezaaid met allerlei obstakels dan zijn tegenhanger in de arcadehal waardoor de gameplay veel minder op het racen kwam te liggen. Doordat de Commodore 64 niet in staat was om levels van te voren in te laden was het aan het einde van ieder level ook niet mogelijk om zelf een route uit te bepalen en daarmee de moeilijkheidsgraad. Hierdoor was de kenmerkende keuzevrijheid van de arcade versie helemaal verdwenen. Het geluid die de geniale MOS 6581 audiochip wist voort te brengen wist de iconische muziek echter wel fantastisch weer te geven.

ZX Spectrum

outrun ZX

De ZX Spectrum versie heeft zelfs nog minder met het origineel te maken. Hoewel de sprites in deze versie dichterbij de arcade versie liggen, is er van de snelheid weinig meer over. Ondanks dat er linksonder staat te lezen dat je met meer dan 200 kilometer per uur over het wegdek knalt voelt het eerder als een wandeling door het park met een kinderwagen, helemaal als het op het scherm wat drukker dreigt te worden. Door het zeer beperkte aantal kleuren dat de ZX Spectrum op het scherm kon toveren zagen de levels er sowieso wat droevig uit. Ook hier moet weer gezegd dat de muziek nog aardig is overgezet. De geluidseffecten daarentegen zijn erg schaars. Het kunnen selecteren van je route is gelukkig wel weer toegevoegd, al moet het spel na iedere keuze pauzeren om het volgende level in te laden.

Amiga 500

outrun Amiga

Ook de Amiga 500 had moeite met het inladen van verschillende routes. Desondanks heeft deze versie wel de mogelijkheid aan het einde van een level zelf naar links of naar rechts te rijden. Daarna moest je wel net als bij de ZX spectrum wachten tot het volgende level was ingeladen voor je verder kon scheuren. Ondanks de relatief krachtige hardware van de Amiga liep Out Run toch niet zo heel soepel. Het geluid viel eveneens behoorlijk tegen. De Amiga wordt tot aan de dag van vandaag geprezen om zijn audiocapaciteiten, maar die zijn in deze port duidelijk niet benut.

Sega Master System

OutRun-sms

Het antwoord van Sega op de 8-bit Nintendo Entertainment System was de Master System. Dat het grafisch allemaal wat minder spectaculair uitziet dan op de arcadekast, dat viel wel te verwachten. De muziek is ook teruggebracht naar een minimum, maar toch zijn de nummers duidelijk herkenbaar. Van alle versies die we tot nog toe de revue hebben laten passeren speelt deze het soepelst. De keuze aan het eind van de levels zit er wederom in, al bestaat de kans dat je in een epileptische aanval eindigt zodra deze door je beeld komt knipperen.

Sega Mega Drive

OutRun megadrive

De Mega Drive, de 16-bit opvolger van de Master System, doet met zijn eigen versie van Out Run eigenlijk alles goed. De muziek is fantastisch, de gameplay soepel en het gevoel van snelheid zit er perfect in. Toen deze versie verschijn was het veruit de meest natuurgetrouwe conversie die we tot dan toe gezien hadden en een hele goede reden om een Mega Drive console te vragen voor Sinterklaas.

Sega Saturn

Outrun Saturn

Eindelijk, na tien jaar van mindere en redelijke varianten van Out Run, verscheen er in 1996 dan eindelijk een versie die er exact zo uitziet als het origineel waar we zo lang geleden mee hebben kennis gemaakt in de arcadehal. Alles klopt aan deze versie, het enige wat anders is dan in het origineel is de muziek waaruit je kunt kiezen. Naast de verschillende tunes die we al die jaren in ons geheugen hebben mogen prenten, konden we nu ook remixes van diezelfde muziek te kiezen.

Eigenlijk is het enige wat mist in de Saturn versie de schuddende cabine uit de arcadehal. Verder is het enige echte probleem dat de markt indertijd al snel werd gedomineerd door Nintendo en Sony met respectievelijk de Nintendo 64 en de PlaySation. Daarom hebben betrekkelijk weinig mensen een Saturn in hun bezit gehad en zullen relatief weinig gamers deze versie gespeeld hebben. Jammer, maar hopelijk heeft deze Retrostalker dat een beetje goed kunnen maken.

Powered By DT Author Box

Written by Martijn Schuurman

Martijn Schuurman

De baas van de hele Gamestalker bende. Martijn is dol op retro- en indiegames en het verzamelen daarvan. Hij is ook door de rest van Gamestalker redactie tot racegame specialist benoemd omdat hij ooit een stuurtje heeft gekocht.

Leave a Reply