Retrostalker – Strife

Posted by & filed under , .

Strife is het onbekende jongere broertje van Doom, de welbekende FPS-klassieker. In Strife worden elementen uit een RPG gecombineerd met het traditionele knalwerk van een FPS.

Het zal je maar gebeuren. Eerst wordt je planeet grotendeels verwoest door een komeetinslag, vervolgens breekt er een dodelijk virus uit en daarna wordt de boel overgenomen door bloeddorstige cyborgs. De ideale setting voor een keiharde shooter zou je zeggen, en dat is Strife dan ookin hart en nieren.

Strife is gemaakt door Rogue Entertainment en kwam uit in 1996. Het spel, overigens niet te verwarren met een binnenkort uit te komen MOBA met dezelfde titel, draait in de Doomengine en dat is direct te zien. Vijandjes en ander rondzwervend spul bestaan uit pixelachtige sprites en de levels hebben maar één niveau, dus geen ruimtes boven elkaar. Gelukkig was dit voor Doom al geen echt probleem en voor Strife zeker ook niet. De levels zijn namelijk groot, afwisselend en sfeervol. Een aantal levels dienen als een soort hubs die toegang geven tot meerdere andere levels. Het spel is op een paar uitzonderingen na wel grotendeels lineair, al kan je altijd terugkeren naar eerdere levels en blijft alles zoals je het hebt achtergelaten.

Strife wordt gezien als één van de eerste FPS-spellen met elementen uit een RPG erin verwerkt. Zo kom je in het spel veel NPC’s tegen waarmee je kan praten. In deze gesprekken heb je soms meerdere dialoogopties die de gameplay direct kunnen beïnvloeden. Gedurende het spel krijg je upgrades voor je levenslijn en training in accurater schieten. Daarnaast heb je een inventory waarin je health packs, armor en andere items kan bewaren om op een later moment te gebruiken. Sommige levels, vooral de eerder genoemde hubs, kan je doorheen lopen zonder aangevallen te worden, tenzij je zelf de aanval kiest of een alarm af laat gaan.

Het verhaal van Strife begint wat vaag. Zo wordt er niet uitgelegd op wat voor een wereld je je bevindt of wie jij zelf eigenlijk bent. De intro bestaat uit plaatjes die het verhaal zoals ik hierboven al heb geschetst tonen terwijl een stem het aan de kijker vertelt. Op bepaalde belangrijke momenten in het spel krijg je cutscenes te zien in dezelfde stijl als de intro. Je begint het spel op een afgelegen plek in de buurt van een dorpje bezet door The Order, zoals de cybernetische overheersers zichzelf noemen. Na een paar bewakers van The Order met je mes omgelegd te hebben kom je een NPC tegen die jou in contact kan brengen met een verzetsgroep genaamd The Front als jij een opdracht voor hem uitvoert. De verzetsgroep blijkt erg geïnteresseerd in jouw kwaliteiten en neemt je aan als hun probleemoplosser. Na je aan te hebben gesloten bij The Front wordt je in het spel op afstand begeleid door de stem van Blackbird, een ondergedoken vrouwelijk lid van The Front. Tijdens het spel leer je dat The Order een godheid aanbidt die The Entity genoemd wordt en dat ze in het bezit zijn van een enorm krachtig wapen genaamd The Sigil of the One God. The Front ziet dit wapen als de mogelijke oplossing om The Order te verslaan en dus aan jou de taak om dit wapen in je bezit te krijgen en The Order een kopje kleiner te maken.

Qua gameplay is Strife eigenlijk niet anders dan Doom en andere oldschool shooters. Van A.I. bij de vijandjes is weinig sprake en hoe verder je komt, hoe dikker de vijandjes worden. Gelukkig mag ook een uitgebreid arsenaal aan wapens niet ontbreken om dezelfde vijandjes soms letterlijk het vuur na aan de schenen te leggen. Dankzij de afwisselende levels en gestage opbouw, gecombineerd met het spannende plot blijft Strife tot het eind boeien. Mede dankzij de Doom-achtige muziek zit de sfeer er lekker in. Alle belangrijke NPC’s hebben gesproken stemmen van goede kwaliteit en vooral Blackbird met haar af en toe goed getimede opmerkingen is een leuke toevoeging. Echt grote minpunten heeft het spel niet. De graphics zijn natuurlijk gedateerd, al ziet Strife er al een stuk beter uit in een source port als ZDoom die je ook gelijk toegang geeft tot moderne besturing, inclusief controllerondersteuning. Op een aantal punten in het spel kan je permanent vast komen te zitten als je bepaalde figuren (te vroeg) afschiet. Daarnaast zijn er specifieke stukjes in levels waar je wel in kan, maar niet meer uitkomt. Het is dus belangrijk om regelmatig onder meerdere saves het spel op te slaan en niet á la Doom alles op te blazen wat beweegt.

Al met al is Strife een echte aanrader voor iedereen die een goede ouderwetse shooter kan waarderen. Mocht je fan zijn van spellen als Doom, Duke Nukem 3D en Star Wars: Dark Forces, dan is Strife eigenlijk verplichte kost. Strife is niet meer commercieel verkrijgbaar, maar wel te vinden op verschillende abandonware sites. Om Strife te spelen raad ik je aan om een source port, zoals het eerder genoemde ZDoom, te gebruiken.

Powered By DT Author Box

Written by Maarten Houtman

Maarten Houtman

Maarten is onze cameraman. Soms, heel soms, schrijft hij ook nog wel eens wat. Wie zijn wij dan om dit niet op onze website te zetten!

One Response to “Retrostalker – Strife”

  1. Daudi Goncalves Daudi Goncalves

    Ik vind deze Strife er vele malen leuker uit zien dan die nieuwe Strife 😛

    Reply

Leave a Reply