Wasteland 2 – Review

Posted by & filed under .

Wasteland 2Vijfentwintig jaar na de originele Wasteland is er nu eindelijk een officieel vervolg. Geen spirituele opvolger zoals Fallout, maar een heuse Wasteland 2. De centrale vraag die de game aan de spelers lijkt te stellen is, “Hoe retro wil je het hebben?”

Daudi schreef in zijn laatste artikel over Wasteland 2, “Mocht bijvoorbeeld Skyrim je enige ervaring met het RPG-genre zijn, dan is Wasteland 2 waarschijnlijk wel even schrikken.” De waarheid is dat als Skyrim inderdaad je enige RPG-ervaring is, Wasteland 2 een volledige omslag en een ware cultuurschok zal zijn. Op de laagste moeilijkheidsgraad is alles nog wel te behappen maar is er toch al wel wat inventarisbeheer nodig. Zo heeft munitie voor vuurwapens daadwerkelijk massa en is het wat aan de schaarse kant. Op hogere moeilijkheidsgraden zul je ook absoluut je groep rangers zo moeten indelen dat je qua skills van alle markten thuis bent met minstens twee rangers die enige medische vaardigheid bezitten.

Wasteland 2 - screenshot - 01Laat ik, aangezien ik de samenstelling van de groep zojuist al aanhaalde, maar meteen met de ‘character creation’ beginnen. Je krijgt de gelegenheid een groep van vier rangers samen te stellen om je avonturen te beginnen. Natuurlijk kun je uit voorgegenereerde poppetjes kiezen maar veel leuker is het om zelf wat figuren in elkaar te knutselen. Het begint met de attributes, zaken als kracht, intelligentie en charisma en andere zaken die bepalen hoeveel je kunt leren, hoe goed je kunt schieten, hoe snel je kunt lopen en hoeveel je kunt dragen. Uiteraard hebben de attributes invloed op hoe goed je je vaardigheden kunt benutten, een nagenoeg blinde sluipschutter, oliedomme arts of een vuistvechter die nog geen deuk in een pakje boter zou kunnen slaan, zijn niet echt gunstige keuzes. Dus geef je je leider wat meer charisma, je arts wat meer intellect en je vechtersbaas veel kracht.

Wasteland 2 - screenshot - 10Vaardigheden zijn helder en overzichtelijk, geen ellenlange pagina’s met obscure keuzes en bizarre perks, op het eerste gezicht lijkt dat een beetje overgestroomlijnd. De laatste jaren zijn we gewend geraakt aan bergen en bergen perks en skills om onze personages op de vreemdste manieren te ontwikkelen. In veel gevallen voegen al die dingen echter weinig tot niets toe aan de gameplay. In Wasteland 2 heeft iedere vaardigheid een duidelijke functie en is iedere vaardigheid ook beslist nuttig. Je zou het dus gestroomlijnd kunnen noemen, in werkelijkheid is het utilitair, alles staat in dienst van de gameplay. Na op deze manier de eigenschappen van je personages te hebben vastgesteld, kun je het uiterlijk nog bepalen alsmede hun etniciteit, religie en favoriete merk sigaretten.

Wasteland 2 - screenshot - 09Vervolgens word je losgelaten op de de nietsvermoedende wereld. Direct woon je een begrafenis bij en krijg je je eerste opdracht van generaal Vargas. Er is een ranger dood, zoek uit wie het heeft gedaan en hang wat technologische frutsels aan wat radiotorens. Zoals in zoveel RPG’s is het verhaal niet zo verrassend. Het is dienstbaar en dat is voldoende, Wasteland 2 moet het veel meer hebben van de kwaliteit van de dialogen, de grimmige humor en een berg verwijzingen naar andere fenomenen uit de popcultuur. Dit is ook waar de retro-roots van Wasteland 2 naar voren komen. Wasteland 2 draait om tekst, heel veel tekst. De mensen van inXile hebben een prachtige wereld in elkaar gezet maar voor alles wat er te zien is is er nog meer te lezen. Rechtsonder in het scherm is een tekstveld waar constant beschrijvingen, flarden dialoog en radiotransmissies te lezen zijn. Alle details over de omgeving zijn daarin terug te vinden, ook kun je er oude conversaties in teruglezen.

Wasteland 2 - screenshot - 08Daarnaast is er natuurlijk de gameplay zelf, het verkennen, gebruik van vaardigheden en de gevechten. Ook hierin is de game absoluut retro. Turn-based combat met action points die bepalen hoeveel je in een beurt kunt doen. Er zijn eigenlijk twee soorten tegenstanders, die met vuurwapens en die met melee. Alles wat bijt, krabt, schopt en slaat is melee en ieder gevecht tegen dit soort tegenstanders komt erop neer dat de vijand in een kluitje rond jouw personages heen komt staan en meppen tot zij of jij dood zijn. Persoonlijk beleef ik meer plezier aan de vuurgevechten waarin dekking en de ambush-optie tot iets meer tactisch plezier leiden. Het wordt nooit XCOM, maar vijanden die actief dekking opzoeken en van daaruit op je groepje beginnen te knallen voelen toch wat uitdagender dan een zootje ongeregeld dat om je heen komt drentelen.

Wasteland 2 - screenshot - 03Let er in beide gevallen hoe dan ook op dat je personages met medische vaardigheden overeind blijven. Als die namelijk uitgeschakeld worden ben je reddeloos verloren. Er zijn wel items die je ook zonder medische vaardigheid kunt gebruiken maar een potje pijnstillers gaat weinig uitrichten voor iemand die ligt dood te bloeden. En als die iemand je enige veldarts en chirurg is, dan heb je een heel groot probleem. Het maakt de game uitdagender maar soms ook een klein beetje frustrerend, een noodoplossing zou er best mogen zijn, misschien een duur apparaat dat zonder medische vaardigheid gebruikt zou kunnen worden, maar een permanent verlies van hitpoints zou kunnen opleveren. Op de hogere moeilijkheidsgraden is op een vroege missie je enige arts verliezen namelijk een groot probleem, groot genoeg om te moeten herladen. Daarentegen zijn er ook altijd weer mensen die een dergelijke uitdaging heerlijk vinden, het hangt vooral af van hoe je tegenover RPG’s staat.

Wasteland 2 - screenshot - 05Toch is er wel iets op aan te merken. Net als in Divinity: Original Sin moet je personages met vaardigheden specifiek selecteren om hun vaardigheden te kunnen benutten. Je kunt niet gewoon je hele groep naar een gesloten deur toe laten lopen en ervan uitgaan dat de AI zelf wel snapt dat het slot moet worden opengepeuterd door die ene met de lockpick skill. In Divinity nam ik dit voor lief omdat de game zo gemaakt was met het oog op de co-op modus waarin spelers beiden aan andere kanten van de wereld kunnen zijn. In een pure singleplayer-ervaring leidt het echter af en toe tot een beetje overbodig geklik. Het is geweldig om alle skills bij te houden, maar in een conversatie van personage moeten wisselen omdat die ene goed kan intimideren in plaats van de optie automatisch beschikbaar te maken, voelt een beetje als een overbodige handeling. Ook het vechten wil de plank nog weleens misslaan gezien hoezeer het op statistieken berust. In de oude Wasteland was dit niet zo merkbaar omdat de gevechten zich grotendeels in tekst afspeelden en je zelf maar moest fantaseren waar je personages stonden ten opzichte van de vijand. Nu is het echter duidelijk, die kerel staat vlak naast me, ik heb 82% kans om hem te raken met een shotgun. Dan toch missen voelt niet zozeer als pech maar meer alsof die gozer met die shotgun een epileptische aanval krijgt op het moment dat ‘ie de trekker overhaalt. In de vroege jaren negentig was het nog acceptabel maar inmiddels verwacht ik iets meer immersie van mijn games.

Wasteland 2 - screenshot - 04Dit zijn echter kleine klachten, niets is perfect, maar iets hoeft niet perfect te zijn om goed te zijn. Waar Wasteland op kleine dingen als gebruik van skills het vechten soms de immersie-spijker wat misslaat doet de game het op andere momenten helemaal goed. Zo moest ik in een vroege missie kiezen tussen twee locaties. Slechts één locatie kon ik redden. Terwijl ik mij door de ene locatie heen vocht kwamen over mijn radio echter oproepen binnen, conversaties tussen de andere locatie en Ranger Citadel. Waar de hulp bleef, er gingen mensen dood, de situatie was onhoudbaar. Los van uitstekend stemacteren was het ook een moment waarop ik als speler direct met mijn neus op de consequenties van mijn keuze werd gedrukt. Er was na mijn reddingsoperatie wel iets van een beloning maar die voelde volstrekt misplaatst nadat ik over de radio op de andere locatie de laatste mensen had horen sterven. Het zijn de kleine momenten waarop een goede game je weet te grijpen en die momenten doet Wasteland 2 uitstekend.

Wasteland 2 - screenshot - 02Met uitstekend audiovisueel design en prima schrijfwerk zet Wasteland 2 een organische wereld neer. Niemand is écht aardig en zat schurken hebben overtuigende motieven. Zoals gezegd, het is niet voor iedereen, als Skyrim is wat je van een RPG verwacht dan moet je wellicht bij Wasteland 2 vandaan blijven. Vind je Skyrim leuk maar heb je het gevoel dat er meer diepgang in het genre schuilt, dan is Wasteland 2 een goede kandidaat om de grenzen eens te verkennen. Voor veteranen in het genre is de titel gewoon een must have. Maar ja, velen daarvan zullen waarschijnlijk al sinds de early access door de woestenij aan het zwerven zijn.

Powered By DT Author Box

Written by Dennis Bakker

Dennis Bakker

Een groot liefhebber van hardcore stealth en traditionele RPG’s, het liefst met lappen tekst en heel veel virtuele boeken om te lezen en verzamelen. Ook indiegames doen het bij hem goed, vooral om op zondag zijn zielenrust mee te vinden.

Leave a Reply