Zondagse Zielenrust – internet is een gevaarlijke plek

Posted by & filed under .

Zondagse Zielenrust headerHet internet is maar een gevaarlijke plek, althans voor de mensen die er enige bekendheid op genieten. Dat werd de afgelopen week wederom pijnlijk duidelijk.

Ik ga niet in details treden en zal slechts heel grof uiteenzetten wat er ongeveer aan de hand is. Een ontwikkelaar ligt overhoop met een ex, deze plaatste wat pikante informatie op het web en schakelde website 4chan in. Al snel verschijnen er overal filmpjes, memes, artikelen en weet ik wat nog meer voor ellende op het internet. Persoonlijke gegevens worden klakkeloos online gemieterd evenals informatie van naasten. In de aantijgingen komt ook naar voren dat de ontwikkelaar in kwestie een relatie zou hebben gehad met iemand in de journalistiek waardoor niet alleen het slachtoffer, maar ook alle gamejournalisten niet meer te vertrouwen zouden zijn. De woede van het internet gaat volledig los. Woede gebaseerd op het eenzijdige verhaal in een blog post van een boze ex.

Ik heb mij er afgelopen week nogal druk over gemaakt, niet zozeer omdat het over de bedrijfstak gaat waar ook ik mijzelf in beweeg, maar om het meedogenloze gedrag van de kudde. Waarom zijn we op zoek naar dit soort sensatieverhalen en complotten? Wat gaat het wie dan ook aan wie met wie een relatie heeft gehad? En bovenal hoe naïef zijn internetters om te geloven dat wanneer je een aantal mensen langere tijd in dezelfde bedrijfstak bij elkaar zet, daar geen relaties zouden ontstaan.

De hardheid waarmee deze mensen vervolgens onderuit worden gehaald is beangstigend en bovenal schadelijk. Ik zou er zelf zeker een aantal nachten van hebben wakker gelegen. Sterker nog, ik zou niet weten of ik überhaupt nog iets op het internet zou durven publiceren.

Natuurlijk zijn er in elke industrie mensen die er een dubbele agenda op nahouden. Ook in de gamesindustrie zal dit niet anders zijn. Door het eerder genoemde voorval zag ik echter koppen voorbijkomen als “Kunnen we de gamejournalistiek nog wel vertrouwen?” Ik zal je zeggen dat ik hier geen antwoord op heb. De twijfels die ik heb bij sommige van onze collega’s komt echter niet door de bovenstaande soap. Waar ik mij als lezer veel drukker over zou maken is de manier waarop sommige ontwikkelaars en websites omgaan met ons als journalisten.

In de eerste plaats zijn er uitgevers die alleen reviewmateriaal aan websites geven die in het verleden uitsluitend positief over eerdere games hebben geschreven. Op die manier is de kans groot dat een titel die eigenlijk niet zo goed is, toch nog voornamelijk positieve recensies ontvangt. Veel websites lossen dit trouwens op door zelf de games maar te kopen, iets dat wij ook veelvuldig doen. Daarnaast krijgen sommige journalisten niet de vrijheid die ze verdienen van hun eigen baas. Een mooi voorbeeld hiervan is het ontslag van Jeff Gerstmann nadat hij een negatieve review over Kane & Lynch: Dead Men had geschreven. Gerstmann werkte op dat moment voor Gamespot, een website die even daarvoor een behoorlijke financiële injectie had ontvangen van Kane & Lynch uitgever Eidos. Deze was natuurlijk niet te spreken over de review. Pas toen Giant Bomb in 2012 verkocht werd aan CBS Interactive en daarmee in hetzelfde gebouw kwam te zitten als Gamespot, kwam de waarheid boven tafel. In een livestream legden Gerstmann en Jon Davison van Gamespot uit wat er indertijd gebeurd was, de livestream kun je hier terugkijken vanaf 2:37 voor het hele verhaal. Natuurlijk was er ook nog het gedoe met Geoff Keighley en zijn overheerlijke Doritos, maar daar hebben we in een eerdere Zielenrust al uitgebreid aandacht aan besteedt.

Dat dergelijke voorvallen je als lezer aan het twijfelen brengen lijkt mij niet meer dan normaal. Een ontwikkelaar die een relatie heeft gehad met een journalist lijkt mij echter een stuk minder spannend. Over het algemeen zijn journalisten namelijk niet zo stom om een review te schrijven over een game van hun bedpartner. Al zouden sommigen dat wel doen ben ik er niet van overtuigd dat dit een meer positieve review zou opleveren. Ik word namelijk naarmate mijn band met een ander persoon sterker is, eerder kritischer dan meegaander. Iets wat volgens mij vrij menselijk is.

Tenslotte denk ik ook dat onze lezers veel slimmer zijn dan het volk dat afgelopen week een schandaal probeerde te creëren. Ik geloof namelijk niet dat jullie bijvoorbeeld Gamestalker als enige informatiebron gebruiken om te besluiten of een game de moeite waard is of niet. Het is net als met alle andere journalistiek, bekijk het van meerdere kanten.  Zoek meerdere bronnen en kijk wat die erover te zeggen hebben. Is iedereen laaiend over een spel, dan zal het op zijn minst enige goede elementen bevatten. Ook een review is per definitie doorspekt met persoonlijke voorkeur, al doen we er vanzelfsprekend altijd alles aan om zo objectief en eerlijk mogelijk te blijven.

Begrijp mij niet verkeerd, mocht ik ooit iets opschrijven waarvan jullie denken dat er belangenverstrengeling in het spel is laat het mij dan weten. Ik zal vervolgens proberen aan te tonen waarom het op een misverstand berust. Zolang je mijn levenspartner, vrienden of familie er maar buiten laat. Zullen we dat gewoon met elkaar afspreken? Kritiek mag, maar houd het netjes. Op die manier wordt het internet een leukere speelplaats voor ons allemaal.

Powered By DT Author Box

Written by Martijn Schuurman

Martijn Schuurman

De baas van de hele Gamestalker bende. Martijn is dol op retro- en indiegames en het verzamelen daarvan. Hij is ook door de rest van Gamestalker redactie tot racegame specialist benoemd omdat hij ooit een stuurtje heeft gekocht.

Leave a Reply